Na žalost, ima i onih nazovimo javnih ličnosti koje danas izjavljuju „da se stide što su Crnogorci“ a sve zbog vagana beogradskog, a nijednog momenta ne misle da bi se Crna Gora i njegovi preci njih stiđeli. Njihova demo(N)kratija uzrokuje opšte uznemirenje.

Julijanski kalendar je u Srbiji večito predmet poruge, nipodaštavanja, poziva na ukidanje, reformu, odnosno „modernizaciju“, on je jedini koji se večito proglašava za problem, ne samo u očima sekularnih građana, već čak i u očima jednog dela javnosti koji sebe doživljava kao pravoslavne hrišćane.

Tek silaskom sa vlasti Aleksandra Vučića doći će se do saznanja o razmerama bogastva Aleksandra Vučića i njegove porodice stečenog pljačkanjem građana Srbije. To vreme se već nazire. Gotov je, kažu građani na protestima „1 od 5 miliona“!

Posledica tih mojih nastojanja da zaštitim Tita bila je da su ga potpuno odvojili od mene, odveli iz kuće u Beogradu i sledeće tri godine, do smrti, vodili unaokolo i sve više i više izolovali.

I dok srpska opozicija ima jasan stav šta Srbija treba da čini nakon ulaska Hrvatske i Albanije u NATO, vladajuća većina kao da još nije odredila kuda Srbija treba da ide. Ili nije vreme da nam to saopšte.

 Na jednom od svojih tajnih sastanaka sa Hašimom Tačijem dao je saglasnost za formiranje vojske Kosova. Zato danas kada kao uslov za nastavak razgovaora sa Prištinom traži samo ukidanje takse od 100% poreza na promet a ne i poništenje odluke o formiranju vojske Kosova. Ne traži, jer se dogovorio

Protivnici Evroazije smatraju da je izvozni put Srbije ka istoku dalek, ne objašnjavajući kako se kineskim izvoznicima isplati da u Evropu, na još daljoj relaciji, izvoze čak i šarafe, razne đinđuve i slične sitnice.

Podaci iz istraživanja o društvenoj situaciji u Crnoj Gori pet godina nakon referenduma pokazuju da bi danas 56 posto stanovnika glasalo za nezavisnost a protiv bi bilo 46 posto. Ovaj podatak je očigledno bio veliki udarac za vladajuće strukture Crne Gore.

 Nije tu samo riječ o vraćanju verbalnog delikta i kafkijanstvu od kojeg se čovjek ne može odbraniti, već i o nasilju i opakosti jedne pravosudne vlasti koja svoju neistinu i nepravo želi nametnuti po svaku cijenu, ne birajući sredstva

Dvodnevno zasedanje Svetog Arhijerejskog Sabora Srpske Pravoslavne Crkve (6. – 7. novembar tekuće godine) bilo je posvećeno trima glavnim temama – stanju na Kosovu i u Metohiji, unapređenju školstva i prosvete u Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi i crkvenoj krizi u Ukrajini posle najnovijih odluka Carigradske Patrijaršije.